اعتبار مالیاتی، سرمایهگذاری دولت برای آینده
شفقنا اقتصادی _ معاون رئیس جمهور گفت: اعتبار مالیاتی در واقع سرمایهگذاری دولت برای آینده است، شرکتهای دانشبنیان در یک دهه از هزار به ده هزار شرکت رسیدهاند اما حجم بودجه حمایتی افزایش نیافته و توزیع این منابع به چالش تبدیل شده است.
به گزارش شفقنا اقتصادی به نقل از تسنیم، حسین افشین، در چهل و سومین اجلاس روسای دانشگاههای سطح یک کشور که امروز پنجشنبه برگزار شد، با تشریح عملکرد دو ماده کلیدی قانون جهش تولید دانشبنیان گفت:ماده ۱۱ این قانون به شرکتهای بزرگ اجازه میدهد در دانشگاهها و مراکز پژوهشی سرمایهگذاری کنند و از مشوقهای مالیاتی بهره ببرند. بر اساس عملکرد سال ۱۴۰۳، سه شرکت بزرگ در چهار دانشگاه مجموعا ۵۵۴ میلیارد تومان سرمایهگذاری انجام دادهاند که معادل حدود نیم همت است.
معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان رییسجمهور گفت: در سال ۱۴۰۴ پنج طرح از چهار سرمایهگذار تایید شده و ارزش سرمایهگذاری به ۶۰۰ میلیارد تومان رسیده است، دانشگاههای تهران، تربیت مدرس، صنعتی شیراز و علوم پزشکی شیراز از پیشتازان این حوزه بودهاند.
در ماده ۱۳ قانون جهش تولید، ۵۸ دانشگاه مشارکت داشتند و ۱۷۰ طرح با ارزش مصوب ۳۲۷ میلیارد تومان تایید شد. با وجود افزایش تعداد طرحها، رقم سرمایهگذاری همچنان کوچک است و نشان میدهد پروژهها عمدتاً کوچکمقیاس بودهاند.اکنون فرآیند بررسی طرحها تسهیل شده است، در گذشته بررسیها چند ماه طول میکشید اما اکنون بیشترین زمان بررسی تا تایید فقط ۳۶ روز است و قصد داریم این زمان را باز هم کاهش دهیم.
کمبود آگاهی درباره قانون، ضعف در عرضه و ضعف در تقاضا سه چالش اصلی اجرای قانون ایت، در بسیاری از دانشگاهها و حتی شرکتهای بزرگ، آشنایی با ظرفیتهای قانون جهش تولید دانشبنیان ناکافی است و نیازمند یک موج بزرگ ترویج و فرهنگسازی هستیم.
وی افزود، فناوری یعنی شفافیت و رقابت، و همین باعث میشود برخی دستگاهها در برابر تغییر مقاومت کنند. اما توسعه کشور زمانی رقم میخورد که منافع بخشی و دستگاهی را به نفع منافع ملی کنار بگذاریم.
معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان رییسجمهور گفت: با توجه به مواد ۴ و ۵ قانون جهش تولید دانشبنیان؛ دانشگاهها میتوانند پژوهشها و پایاننامههای خود را حتی به صورت رایگان در اختیار صنعت قرار دهند یا روی آنها سرمایهگذاری کنند. این انعطاف قانونی، نشانه بلوغ و نگاه توسعهای است و باید مورد استفاده قرار گیرد.
اعتبار مالیاتی در واقع سرمایهگذاری دولت برای آینده است، شرکتهای دانشبنیان در یک دهه از هزار به ده هزار شرکت رسیدهاند اما حجم بودجه حمایتی افزایش نیافته و توزیع این منابع به چالش تبدیل شده است.