کریپتو؛ نوآوری ماندگار یا حبابی پرریسک برای ثبات اقتصادی؟

شفقنا آینده- نشریه اینترنتی عرب‌نیوز در گزارشی به بهانه رونق نسبی شماری از رمزارزهای دیجیتال سعی کرده به این پرسش جواب دهد که آیا کریپتو یا همان رمزارزها را باید یک فرصت به شمار آورد یا یک تهدید؟!

به گزارش سرویس ترجمه شفقنا از نشریه اینترنتی عرب‌نیوز؛فعلا هنوز هیچ نشانه‌ای از محو شدن جذابیت ارزهای دیجیتال دیده نمی‌شود. چند ماه پیش، یعنی در ماه جولای، قانونگذاران آمریکایی با تصویب قانون نوآوری ملی برای استیبل‌کوین‌های ایالات متحده- موسوم به قانون نبوغ- این احساس را به وجود آوردند که کریپتو آمده است که بماند. حالا ولی بعد از گذشت ماه‌های متمادی از این قانون و هیاهو، یک مسئله ناخوشایند هم‌چنان حل نشده باقی مانده است: آیا ارزهای دیجیتال یک نوآوری واقعی و قادر به خدمت به منافع عمومی هستند؛ یا یک تهدید سوداگرانه برای ثبات مالی و اجتماعی؟

البته، همه ارزهای دیجیتال یکسان نیستند [و همه را با یک چشم نمی‌توان ارزیابی کرد]. ارزهای دیجیتال بدون پشتوانه، مانند بیت‌کوین یا اتریوم، هیچ دارایی اساسی به عنوان پشتوانه ندارند و ارزش خود را صرفاً از باور مردم می‌گیرند. ارزهای دیجیتال دارای پشتوانه از جمله استیبل‌کوین‌ها، اما، تلاش می‌کنند ارزش خود را از طریق دارایی‌های دنیای واقعی، مانند دلار یا اوراق قرضه دولتی تثبیت کنند.

با این وجود، دو سوال مشابه برای هر دو دسته مطرح می‌شود: آیا آن‌ها قابل اجرا هستند؟ و اگر چنین است، آیا به جامعه سود می‌رسانند؟ در حالی که فروتنی ایجاب می‌کند که در مورد پاسخ به سوال اول ادعای قطعیت نکنیم، سوال دوم اما باید با یک نه قاطع پاسخ داده شود. نوآوری کریپتو بدون شک دارای ویژگی‌های ارزشمندی است- از جمله برنامه‌های مبتنی بر بلاکچین، قراردادهای هوشمند و امور مالی غیرمتمرکز؛ اما در عین حال گسترش دارایی‌های دیجیتال خصوصی شکاف بین منافع خصوصی و اجتماعی را افزایش داده است.

مطمئناً، پیامدهای رفاهی ارزهای دیجیتال برای کشورهای ناکارآمدی که در آن‌ها دولت از طریق سرکوب مالی یا سایر ابزارهای فشار افراد یا شرکت‌ها را سلب مالکیت می‌کند- یا از داده‌های تراکنش برای سرکوب مخالفان سیاسی یا اقلیت‌ها استفاده می‌کند- پیچیده‌تر است. در این موارد، کریپتو می‌تواند از نظر فنی جایگزین اسکناس‌های دلار شود و هزینه‌های تراکنش و پنهان‌سازی کمتری را ارائه دهد. اما این مورد استفاده خاص، ارزهای دیجیتال را توجیه نمی‌کند، زیرا سایر دارایی‌های دیجیتال نیز می‌توانند همین کار را انجام دهند.

بیت‌کوین نمونه اولیه یک ارز دیجیتال بدون پشتوانه و بدون ارزش ذاتی است. ارزش‌گذاری آن چیزی است که اقتصاددانان آن را حباب خالص می‌نامند: اگر اعتماد از بین برود، فرو می‌ریزد. اما نکته مهم در این است که همه حباب‌ها بلافاصله نمی‌ترکند. طلا برای هزاران سال با قیمت‌هایی بسیار بالاتر از ارزش «بنیادی» خود معامله شده است. با این حال، تاریخ نمونه‌های زیادی از حباب‌هایی را نیز نشان می‌دهد که به نابودی ختم شده‌اند- که از جمله آن‌ها می‌توان به جنون گل لاله هلندی در دهه ۱۶۳۰ یا حباب دریای جنوب در سال ۱۷۲۰ اشاره کرد و البته سقوط‌های مکرر بازار سهام و املاک و مستغلات که همواره با جوامع انسانی همراه بوده است!

آیا بیت‌کوین می‌تواند به طلای جدید تبدیل شود؟ این احتمال قطعا وجود دارد. اما در عین حال ارزش آن می‌تواند به صفر نیز برسد. در حقیقت تنها چیزی که می‌توانیم مطمئن باشیم این است که تعداد بسیار کمی از صدها هزار ارز دیجیتال که ظهور کرده‌اند، زنده خواهند ماند.

متن کامل این گزارش و ادامه آن را می‌توانید در آدرس زیر بخوانید:

https://www.arabnews.com/node/2627131

برچسب‌شده:
اشتراک این خبر

آخرین اخبار